27/7/2007 - HZ. FÂTIMÂ VE SABAH NAMAZI

Hz. Fâtımâ Validemiz (R.A.) henüz süt emmekte olan Hz. Hüseyin hastalandığı için sabaha kadar uyuyamamıştı. Evlâdının inleyişi karşısında gözlerine sabaha kadar uyku girmedi. Hz. Hüseyin sabaha doğru bir ara uyur gibi olduğunda, Hz. Fâtımâ bulduğu ilk fırsatta kâinatın sahibine yönelerek sabah namazını edâ etmişti. Kendisini çaresiz bırakan uykuya ancak bundan sonra vakit ayırabilmişti.

Sonra, mescid-i şerifte sabah namazını kıldıran Peygamber Efendimiz (a.s.m.), âdeti üzere onun evine teşrif etmişlerdi. Hz. Fâtımâ Validemizi uyur vaziyette görünce, onun sabah namazını kılmadığını sandı.

-"Ey kızım Fâtımâ, Peygamber kızıyım diye sakın namazı terketme! Beni hak peygamber olarak gönderen Allah'a yemin ederim ki, namazını vaktinde kılmadıkça cennete gireceğini zannetme." diyerek, namazın hiç bir şekilde ihmal edilmeyeceğini belirtti. Buna karşılık Hz. Fâtımâ :

-"Canım babacığım, sabaha kadar uyumadım. Sabah namazını kılıp yattım." deme gereği duydu. O zaman Efendimiz (a.s.m.) sevgili kızını şöyle müjdeledi:

-"Müjdeler olsun sana kızım! Ahirette böyle sıkıntılar görmeyeceksin."